Ek is die deur; as iemand deur My ingaan, sal hy gered word, en hy sal ingaan en uitgaan en weiding vind.
JOHANNES 10:1-41
1 VOORWAAR, voorwaar Ek sê vir julle, wie nie by die deur in die skaapstal ingaan nie, maar van ’n ander kant af inklim, hy is ’n dief en ’n rower.
2 Maar hy wat by die deur ingaan, is ’n herder van die skape.
3 Vir hom maak die deurwagter oop, en die skape luister na sy stem; en hy roep sy eie skape by hulle naam en lei hulle uit.
4 En wanneer hy sy eie skape uitgebring het, loop hy voor hulle uit; en die skape volg hom, omdat hulle sy stem ken.
5 Hulle sal ’n vreemde nooit volg nie, maar van hom wegvlug, omdat hulle die stem van die vreemdes nie ken nie.
6 Hierdie gelykenis het Jesus aan hulle vertel; maar hulle het nie verstaan wat dit was wat Hy tot hulle gespreek het nie.
Mnr. FW de Klerk het uiteindelik ook onder Britse invloed gekom en die land holderstebolder aan Slovo en sy trawante oorhandig.
Ons situasie is nou selfs erger as op 31 Mei 1902.
Wanneer Suid-Afrika vandag met die republiek van 50 jaar gelede vergelyk word, is daar bitter min ooreenkomste. Suid-Afrika in 1963 was ‘n toonbeeld van vrede, voorspoed en veiligheid, terwyl die land vandag ‘n rommelhoop is. Feit is, swart regering het misluk. Swartes is inherent nie in staat om ‘n Westerse demokrasie in stand te hou nie. Brittanje weet dit, maar dit pas hulle dat Milner se begeerte om die Afrikanerdom te vernietig nou deur Swartes namens hulle voltrek word.
Ondanks die realiteit van die huidige situasie is die liberalis steeds besig met sy knoeiwerk om volksgenote te oortuig dat die alternatief “too ghastly to contemplate” was. Ons situasie is nou selfs erger as op 31 Mei 1902. Daardie Afrikaners het hulle selfrespek behou; ons s’n is aan flarde. Ons het vandag niks om te vier nie. Ons land is oorgeneem deur ‘n terroristebende wat nie in staat is om ‘n munisipale rioolstelsel in stand te hou nie, laat staan nog ‘n land. Hulle gee natuurlik nie ‘n flenter om nie. Die barbaar stal maar net sy ware kleure uit.
Nasionalisme erken die grense tussen volke terwyl die ander “ismes” dit wil uitwis. Nasionalisme erken die verskeidenheid van beskawings terwyl die ander “ismes” strewe na een beskawing, een godsdiens, een kultuur, een wêreldregering en een taal soos by Babel.
In hierdie troebel tyd van onsekerheid en verwarring waar verdeeldheid en wantroue meer die reël as die uitsondering is, word die Afrikaner se geloof in ons bestemming in Afrika weggeknaag en is die gevolg wanhoop, emigrasie en selfs aanvaarding van die noodlot!
Dit is ʼn teenstrydigheid met die prestasie onder uiters uitdagende omstandighede, sowel as met die aard van die Afrikaner. Die voorbeelde uit die Afrikanervolk se geskiedenis spreek van heldemoed wat gewortel was in die geloof dat ons in Afrika geplant is deur die wil van God en deur Sy genade op wonderbaarlike wyse instand gehou is en laat gedy het tot een van die mees vooruitstrewende volke, wêreldwyd
Hoe lank moet ons uithou?
1 EN Jesus het uitgegaan en van die tempel vertrek, en sy dissipels het nader gekom om Hom die geboue van die tempel te wys.
2 En Jesus sê vir hulle: Sien julle al hierdie dinge? Voorwaar Ek sê vir julle, daar sal hier sekerlik nie een klip op die ander gelaat word, wat nie afgebreek sal word nie.
3 En toe Hy op die Olyfberg gaan sit het, kom die dissipels alleen na Hom en sê: Vertel ons, wanneer sal hierdie dinge wees, en wat is die teken van u koms en van die voleinding van die wêreld?
Inderdaad het die voorste leidende liberale lig in daardie stadium onder die Afrikaners, FW de Klerk self, geweet die nuwe grondwet plaas hom en die Afrikanervolk se kop stewig in die kommunistiese ANC se strop...
In die skrywes oor die 29 Januarie 1994-volksvergadering en die mandaatlose vertrek van die Afrikanervolksfront (AVF) se leiers van daardie vergadering af, is die afleiding gemaak prominente Afrikanerleiers wat hul skynbaar vereenselwig het met die 1996-grondwetkontrepsie vir die land, uiters ongeduldig was met dié stuk papier.
Daar is aangevoer dat selfs genl. Constand Viljoen en die destydse redakteur van die linkse koerant Rapport, dr. Izak de Villiers, onder daardie groep was. Daar was heelwat blyke dat dr. De Villiers hom oor die grondwet en die Afrikaner se haglike posisie berou het, behalwe vir die feit dat hy dit in sy rubrieke in 'n vrouetydskrif gedoen het, het hy blykbaar nie geskroom om oor die “regse” Radio Pretoria te praat nie, en hy was selfs die hoofspreker een Geloftedag by Bloedsrivier.
Nou is die vraag of internasionale erkenning van ons aanspraak, ons sal help in die daarstel (of herstel) van ‘n eie staat.
Na bykans 20 jaar van swart stemreg, het almal, uitgesluit die swart nomenklatura en hulle meesters, se posisie in Suid-Afrika dramaties versleg. Nie net die Blanke en veral die Afrikaner kan hiervan getuig nie, maar veral die gemiddelde Swarte. Stemreg het vir 80% en meer van die Swartes niks beteken nie. Inteendeel, as die Swarte eerlik sal wees, sal hy erken dat dit met hom beter gegaan het onder die beleid van apartheid. Soos baie van hulle al toegegee het.
Op Praag se webwerf skryf Dan Roodt oor apartheid en selfbeskikking. Die vraag is of apartheid nie maar net die praktiese uitvoering van die beginsel van selfbeskikking was nie. Wat wou dr Verwoerd doen? Hy wou volkstate vir elke volk daarstel. Dit is selfbeskikking. Soos wat Lesotho, Swaziland en Botswana volkstate is – nogal daargestel deur Brittanje! Dus, dr Verwoerd se beleid van apartheid was niks anders nie as selfbeskikking!