We hebben u al eerder bericht wat al die vreemdelingen met hun zeer afwijkende normen en waarden te weeg brachten bij de oorspronkelijke bewoners van met name Vlaanderen, Nederland, Duitsland, Oostenrijk en Zwitserland.

In deze  9e aflevering willen we het hebben over wat dit in de praktijk zou gaan betekenen.

 Was het eerst nog zo dat de zogenoemde 1e generatie (die volgens de linksen vanuit hun thuisland naar deze landen was gehaald om het vuile werk op te knappen) zich voor het oog keurig aan de bestaande wetten en regels hield, dan bleek dat voor de volgende lichting die in het kader van de gezinshereniging over mocht komen, iets van een geheel andere orde. We schreven u reeds dat in het kader van de godsdienstvrijheid alles wat deze vreemdelingen misdeden, steevast onder het tapijt werd geveegd. Bovendien werd negatief nieuws stilgehouden of ronduit helemaal niet gepubliceerd. (n.s lees asb ons andere berigte)

In de tussentijd hoefde de bevolking van al deze landen niet eens te wachten op eventueel nieuws omtrent misdragingen van deze nieuwkomers. Ze ondervonden dit reeds aan den lijve en dit kunt u zowel letterlijk als figuurlijk opvatten.

Reeds midden jaren zeventig van de vorige eeuw werden de contouren zichtbaar van wat al die tolerantie en coulance  jegens deze vreemdelingen naar voren zou brengen.

 Het begon met kleine groepjes vooral Turken die de steden langzaam aan begonnen te terroriseren. Indien iemand maar iets zei van dit zeer afwijkende en schadelijke gedrag was hij of zij steevast een  'racist' of 'fascist' en kwamen de talloze anti-discriminatie bureau's  die de linkse multikul droom moesten beschermen, meteen in actie. Tal van burgers die bang waren voor 'onverdraagzaam'  te worden uitgemaakt hielden in het vervolg maar hun mond. Na de Turken waren het de Marokkanen die ook wel eens wilden uitproberen hoever ze konden gaan. Het bleek allengs dat ze veel verder gingen dan de Turken die vergeleken bij de Marokkanen nog  'gematigd' genoemd mochten worden. (n.s Lees die talle berigte oor die Marokkane wat die stede teister)

Ook buiten de steden gingen de voornamelijk Turken zich roeren. Het mooie Oostenrijkse 'Prater' en de bossen in de directe nabijheid van de Duitse stad Aken en  in de Vlaanderen zowel de Rivierenhof als de zwemvijver de Boekenberg in de gemeente Deurne en het Nachtegalenpark 'n stadspark midden in de stad Antwerpen en in Zwitserland in het kanton Sint Gallen de speeltuinen, verwerden in de zomer tot plekken die exclusief aan deze bevolkingsgroep leken toe te behoren. Ze eigenden zich deze eenvoudigweg toe door er massaal te gaan picknicken en een enorme rommel na afloop achter te laten. Bezoekers die zich er toch waagden werden vijandig bejegend. Het bijzondere was dat voor hun de bepaling dat het voor een ieder verboden was om te barbecueën niet leek te gelden.

 Ook de attractieparken zoals Walibi in de Vlaamse stad Waver, ontkwamen niet aan de terreur van Marokkanen die zich net als de Turken heer en meester waanden en zich zeer gewelddadig  en agressief opstelden tegen de ouders die met hun kinderen een dagje wilden genieten van al het moois wat het park te bieden had.

 We kunnen best  stellen dat overal waar de oorspronkelijke bevolking kwam, de vreemdelingen ook opdoken. Of het nu een kermis of een trein- of busstation betrof of de plaatselijke (super)markt ze wáren er.

 Maar ook op straat en zelfs in hun eigen huizen waren de oorspronkelijke bewoners niet meer veilig. Gewelddadige berovingen, aanrandingen en diefstallen maakten deel uit van de dagelijkse multiculturele werkelijkheid waarbij veelal ouden van dagen, meisjes en vrouwen, gezinnen en kleine kinderen het slachtoffer werden.

 In alle reeds genoemde landen deed links zulke zaken af als  ''incidentjes'  en 'gevalletjes die op zichzelf stonden' en liet de gedupeerden in de kou staan.

 De steun van die linkse politieke partijen heeft de vreemdelingen er nu al toe gebracht om indien een eerzame burger iets durft te zeggen van hun onacceptabel gedrag, zij op hun beurt plachten te zeggen:  "als het je niet bevalt dan vertrek je toch gewoon uit je land".

Ook de dreigende zin: "Wij zijn hier en we blijven hier en zie ons maar eens weg te krijgen"  die menigeen krijgt toegesnauwd doet bij deze onaangepaste vreemdelingen al de ronde.

 Op dit moment zijn in de misdaadstatistieken naast de Turken en Marokkanen ook de Oost-Europeanen( zoals Polen, Bulgaren en Roemenen) en de Roma zigeuners  sterk vertegenwoordigd.

Laatstgenoemde categorieën houden zich vooral bezig met zakkenrollerij, bedelarij, oplichting, insluiping  enzoverder.

 Het moge u duidelijk zijn dat er nog een lange weg te gaan is voordat de multikul met wortel en tak zal zijn uitgeroeid. en de Europese steden weer leefbaar  zullen zijn en de bezetting van onze parken en bossen tot het verleden zal behoren......