DIE AFRIKANER VOLKSPARTY STANDPUNT:

Hoewel daar weinig kritiek teen die nasionalistiese standpunte van die AVP ervaar word, besef ons dat daar wel mense sal wees wat ons beskou as kritici van alles en almal rondom ons en van mening is dat  ons nie werklik oplossings het vir die pad vorentoe nie. 

Op ons pad na vryheid, dit wil sê, totale onafhanklikheid in ons eie land, is daar egter nie ruimte vir opportunisme of die korttermyn suksesse van maklike oorwinnings en resultate van blote uit oorlêery van politieke opponente nie.

Die insien van die verband tussen gebeure en die berekening van wat die gevolge van bepaalde besluite en optrede sal wees, is onontbeerlik vir die sukses wat noodsaaklik is vir standhoudende vryheid, wat juis verloor is as gevolg van ’n politieke geknoei, waar die oorwig van ondersteuners daarvan, feitlik deurgaans nie bewus was van waarheen hulle op pad was nie en bloot in goedertrou agter verkose leiers aangeloop het!

MET WIE WORD DAAR ONDERHANDEL?

In ’n boekie genaamd Talking with the ANC…, wat gedruk en gepubliseer is in Juniemaand 1986, deur die “Bureau for Information” kry ons duidelike perspektief oor wie die ANC regtig is.  Veral kom ons opnuut onder die indruk van hulle ware oogmerke wat vandag só versluier word deur bontpratery en optrede van veral ons eie mense wat met hulle wil onderhandel, dat die werklikheid van waarmee ons te doen het, op die agtergrond verdwyn.

Laat ons vertrekpunt wees om te onthou dat die Freedom Charter, wat die bloudruk is waarop die ANC opereer, deur kommuniste opgestel is.  Ons haal aan uit “Talking with the ANC “

“The South African Government has never SAID all ANC members are Communists.  As a matter of fact, it is clear that there are confirmed Black nationalists within the ANC WHO are not aware that they are being manipulated by hardened Communists”  State president P. W. Botha, 17 April 1986.

ANC SE REAKSIE:

Die ANC se “Radio Freedom” verklaar op 11 Mei 1986:  “ If Botha expects to buy time by appealing to non-existent, non Communist African National Congress leaders, then Botha missed the freedom boat”.

Oor ’n veelparty-demokrasie soos wat die verloopte NP-Regering in die oog gehad het, was die NP se eie waarneming as volg:  “Although it (the ANC) avoids direct advocacy of a one party state,  it is clear from the ideological framework within which the ANC operates, that there would be very little room for dissent (verskil van mening of afskeiding), in an ANC dominated South Africa.

Oor die senders van bo-genoemde Freedom Radio van die ANC verklaar Oliver Tambo op 5 Julie 1985:  “A beter life in our country can only be achieved after the destruction of the White minority dictatorship and their stooges, the Buthelezi’s, the Mangopes, the Mantanzimas, the Rajbangsi’s and all other sell-outs WHO have sold their birth right to the South African nation for a mess of potage.”

ONDERHANDELING

Die African National Congress journal Sechaba, wat maandeliks gepubliseer is, het oor onderhandeling die volgende standpunt in sy Septembermaand uitgawe van 1985 gepubliseer:  “The people’s assembly that can have the power to create a new constitution for South Africa, and not merely to fit itself into a constitutional arrangement manufactured by the oppressor and the exploiter, can only be an outcome of a victorious mass insurrection,(opstand, oproer)a conquering political and military force of the armed  masses led by the African National Congress”.

In numerous statements the ANC has indicated that it regards negotiations not as a means for achieving mutually acceptable constitutional compromises, but as a means to achieve total power”

Oliver Tambo verklaar oor “Freedom Radio”, Oktober 1985:  “….the ANC will talk to somebody at the proper moment in the proper conditions, but will  do so just because our struggle has reached a point where we believe that talking, apart from anything else we’ll be doing, is the way forward”.  Wat ’n bevestiging was van sy standpunt op 4 Februarie 1985 in ’n onderhoud met die Zimbabwe Herald toe hy gesê het:  “In any case if there were any talks and if we thought the time had come for talks with the Pretoria regime, we would not abandon the armed struggle, wê would simply carry on”.

WAT IS HULLE OOGMERK?

In dieselfde uitgawe van Sechaba waarna hierbo verwys is en wat in Oos-Duitsland gepubliseer is, word die uiteindelike oogmerk vir Suid-Afrika ondubbelsinnig gestel:  “We must not allow our desire for Socialism to intoxicate us.  The people of South Africa must be taught the bitter truth simply, clearly and in a straight forward manner: the chief content of the present phase of our revolution is the national liberation of the Black people.  It is actually impossible for South Africa to make even that advance to Socialism before the national liberation of the Black oppressed nation”.

DIE GEVOLGTREKKING VAN DIE NP-REGERING VAN 1986.

In gesprek(lees onderhandeling) met die ANC moet die volgende in aanmerking geneem word:

 “ What price by way of personal, community, political and economic freedom, they would be prepared to pay for peace?

What chance they would have of securing their basic interests through negotiations? and

What guarantees there would be that promises made at the negotiating table would be kept?”

“……………..At the moment the ANC does not comply with these requirements”.

“There are elements in the ANC WHO view negotiations simply as a tactic to assist it in its endeavors to seize power by violent means and not as a means to share power by way of constitutional compromise. 

There are influential elements in the ANC WHO play a leading role in a two phase process of revolution which has as its objective the establishment of a communist state;

The SACP, although it acknowledges the ANC’S role during the first phase of the revolution, has broad influence within the ANC and will, as the “vanguard party” of the workers, seek to assume leadership during the second phase of the revolution”.

 Waaruit het die NP-Regering dié afleidings gemaak?

Nelson Mandela: (Wêreld Ikoon?)

In sy verhoor op 20 April 1964, bevestig Mandela dat die Freedom Charter deur die SAKP aanvaar word as ’n korttermyn oplossing vir die probleme, “created by white supremacy, it (the  SACP) regards the Freedom Charter as the beginning, and not the end of its programme”

“We Communist Party members are the most advanced revolutionaries in modern history”.

A Croxley examination pad containing 18 pages in Mandela’s handwriting was another of the documentary exhibits.  One of the passages read:  “The people of South Africa, led by the Communist Party, will destroy capitalist society and build in its place socialism….The transition from Capitalism to Socialism and the liberation of the working class from the yoke cannot be effected by slow changes or by reforms as reactionaries and liberals often advise, but by revolution.  One must therefore be a revolutionary and not a reformist”.

Die Nasionale Uitvoerende Komitee van die ANC van 1985 het uit 30 lede bestaan waarvan 23 gesoute Kommuniste was.

Die Denton verhoor.

In 1982 het die Amerikaanse Senator Jeremiah Denton wat voorsitter was van die verhore voor die Subkomitee van Veiligheid en Terrorisme van die VSA, wat die rol van die USSR, Kuba en Oos-Duitsland se aanstigting van terrorisme in Suid Afrika ondersoek het, verklaar:  “The evidence received by the sub committee is deeply disturbing.  It suggests strongly that the original purpose of the ANC (and SWAPO) has been subverted and that the Soviets and their allies have achieved alarmingly effective control over them”.

HUIDIGE PRATERS EN ONDERHANDELAARS “NAMENS” DIE AFRIKANERVOLK

Partye, organisasies en individue wat met die ANC praat en onderhandel en/of wil praat en onderhandel.  Watter bydrae het dit tot dusvêr gemaak tot die vryheidstrewe van die Afrikaner?  Dié vraag hang nou saam met die vraag van, wat het intussen verander in die samestelling van die ANC en hulle oorspronklike oogmerke? Besin ’n slag oor die motiewe van almal in die voormalige NP-Blanke regering wat alles wat hier bo gesê is, geskryf het en dus die implikasies van hulle verraderlike optrede besef het en tog daarmee voortgegaan het!  Besin ook oor die kerke wat vandag nog poog om na die eise van die kommuniste, die onbestaanbare “nie-rassigheid” onder voorwendsel van “Christelikheid” die kerke in te sleep.

Die AVP se standpunt is:  Kom gebruik liewer die geld en energie wat vrugteloos op die simptome van ons ellendige toestand verspil word en kom help werk aan die vestiging van samehorigheid in verset teen die oorsaak daarvan.  Die tekens rondom ons dui op die naderende toestand waarvoor ons gereed moet wees om onsself te verweer teen die anargie en chaos, gebore uit die roekelose opportunistiese besluite van fortuinsoekers wat troueloos met ons volk se bates gehandel het en ophande is.  As die geloof en die wil en moed tot weerstand by u teenwoordig is, bestaan daar genoeg gemeenskaplikheid vir ons om saam te werk!  Die liberale pad, is die pad van die dood! Dit voorspel oorwinning van barbaarsheid oor beskawing waarvan Afrika die aanskouingsles is!