VLAAMS BELANG EP LID EN FAKSIEVOORSITTER MNR TOM VANDENDRIESSCHE: " NA MY SIENING IS HIERDIE ONGEKENDE DAAD VAN SENSUUR KENMERKEND VIR DIE MANIER WAAROP DIE GEVESTIGDE POLITIEKE PARTYE PROBEER DIE KRITIESE STEM TE LAAT SWYG"

Geagte leser. Ons het nav die feit dat 'n uitstalling oor Suid Afrika op die laaste moment gekanseleer is 'n insiggewende onderhoud in Nederlands gehad met mnr Tom Vandendriessche wat sowel Europees Parlementslid -lid vir Vlaams Belang as faksievoorsitter vir hierdie party is. Die uitstalling wat in die gebou van die EP parlement gehou sou word, wou die kriminaliteit en die plaasmoorde wat die Boere in die sg. reënboognasie sedert 1994 moes verduur onder die wanbestuur van wat 'die regering' genoem word ten toongestel.Toe die Suid Afrikaanse ambassade uitvind van die uitstalling het hulle die parlement versoek om op te tree. Die tentoonstelling is nie eksplisiet verbied op basis van protes van die Suid-Afrikaanse ambassade nie, maar die goedkeuring is ingetrek deur die buro van die Tesourier, die onder andere rekening gehou het met kommentaar van die SA ambassade en die permanente verteenwoordiging van Suid-Afrika. 'n Tentoonstelling in die sale van die parlement sou glo 'n 'vorm van politieke beïnvloeding van die Suid Afrikaanse 'demokrasie' wees'. Daar was ook aangehaal 'dat in Suid-Afrika in November lokale verkiesings plaas sal vind'. In ons voorgesprek het meneer Vandendriessche die verbod 'n ongekende daad van politieke sensuur genoem. Hy is van mening 'dat hierdie aanduidend is van die manier waarop die gevestigde partye kritiek hanteer, en des te meer wanneer dit uit 'n patriotiese oord kom. Ons sal beslis nie stilgemaak word nie en ons kan en sal nie hierdie flagrante aanval op die demokrasie duld nie,” het hy gesê. Ons het mnr Vandendriessche oor hierdie kwessie vrae gestel en wat sy verdere stappe was of gaan wees.

"Meneer Vandendriessche, zou u voordat we ons hoofdthema aansnijden iets over u zelf willen vertellen?"

"Graag! Ik ben in 1978 in Leuven geboren maar ben opgegroeid in het prachtige Brugge, de middeleeuwse parel aan de Noordzeekust, en ben er ook naar school geweest. Als scholier heb ik me voor het eerst met politiek beziggehouden in het toenmalige Vlaams Blok en de Vlaams-nationale scholieren beweging. Na mijn middelbareschooltijd ging het voor mij naar Gent, waar ik politieke wetenschappen en bestuurskunde studeerde. Als Vlaams-nationalist heb ik me er ook geëngageerd in het Katholiek Vlaams Hoogstudentenverbond (KVHV) en bleef ik ook politiek actief. Na mijn studies zette ik mijn eerste stappen in het werkende leven als management trainee bij Katoen Natie in Antwerpen en stapte daarna over naar de Vlaamse overheid, waar ik als bedrijfsproces ingenieur aan de slag ging. Na jobs bij de Hogeschool Gent, Kind & Gezin en als auditeur, besloot ik in 2014 een eigen zaak op te starten, Verwarmslimmer.be, dat in 2015 de prijs voor startende onderneming van het jaar won. Mijn politieke interesse bleef echter groot, en in 2016 maakte ik zo de overstap naar het Europees Parlement, waar ik vanaf 2018 de rol van woordvoerder op mij nam. Als eerste opvolger op de Europese lijst van het Vlaams Belang kon ik met 69.000 voorkeurstemmen toch een mandaat opnemen. Een resultaat dat ik bij mijn tweede kandidatuur in 2019 ruimschoots verbeterde met 318.151 voorkeurstemmen. Als fractieleider in het Europees Parlement en hoofd van de studiedienst van het Vlaams Belang probeer ik nu zo goed mogelijk de belangen van de Vlaming te verdedigen in eigen land en Europa".

"Kunt u iets vertellen over uw werk als parlementariër en uw rol als fractievoorzitter?"

"Het Vlaams Belang is een uitgesproken Vlaams-nationalistische partij, en af en toe krijgen we dan ook de vraag wat we in 's hemelsnaam nog willen doen in dat Europese Parlement. Ik begrijp die logische vraag, maar ook als nationalisten mogen we het Europese niveau niet zomaar negeren. Het spreekt voor zich dat we uiterst kritisch zijn voor de EU zoals die vandaag de dag bestaat. De gewone Vlaming heeft immers nooit gekozen voor dit supranationale regime dat er zijn hand niet voor omdraait om democratisch genomen beslissingen in haar lidstaten met een pennenstreek terug te draaien of de burgers ervoor te bestraffen. Maar wegkijken is geen optie. Wanneer men écht iets wil veranderen, helpt het immers niet om vrijwillig aan de zijlijn te gaan staan en te blijven schreeuwen dat er dingen moeten veranderen. Daarom zijn we als Vlaams Belang en Patriots elke dag weer hard in de weer om voor concrete veranderingen voor onze mensen te zorgen. Door het opvolgen van dossiers in de verschillende comités, het uitwerken van amendementen, het zoeken naar meerderheden en contact met belangengroepen proberen we zo stap per stap deze Europese Unie in een betere richting te dwingen. En met succes! Dankzij onze cruciale stemmen kon door een samenwerking op rechts een eenvoudige goedkeuring van het voor onze boeren verschrikkelijke MERCOSUR-akkoord voorkomen worden, maar ook in de terugkeerregeling die illegale migratie Europees moet aanpakken waren we richtinggevend".

"Dan willen we graag overgaan naar het feit dat u samen met uw collega mevr. Barbara Bonte het plan had opgevat om middels een tentoonstelling in het EU parlement het beleid van het ANC regime aan de kaak te stellen. In de inleiding lieten we al doorschemeren dat dit eerst geen probleem leek te zijn. Nu is het zo dat op het laatste moment de goedkeuring ingetrokken werd door het bureau van de quaestor. Kunt u schetsen hoe dit in z'n werk ging?"

"Het Europees Parlement is meer dan een assemblée, het wil zich ook afficheren als een huis waar er van gedachte gewisseld wordt. Vanuit die optiek hebben de drukbezochte inkomruimtes van het Parlement enkele expositieruimtes waar elke week andere tentoonstellingen plaatsvinden, van politieke thema's tot aandacht voor regionale gebruiken. Deze ruimtes zijn daarom dus ook felbegeerd, en een tentoonstelling moet in de regel een jaar op voorhand vastgelegd worden. Bij onze initiële reservering had het Parlement geen enkel probleem met ons thema. Logisch ook, gezien het vrije woord centraal zou moeten staan, ook al leidt dat tot soms brisante thema's. Zo afficheerden enkele Poolse parlementsleden enkele dagen voor onze tentoonstelling nog dat de gehele Duitse bevolking verantwoordelijk zou zijn voor de in Wereldoorlog II geroofde kunst. Ook een initiële controle doorstond de checks, maar twee weken vooraleer onze tentoonstelling zou moeten plaatsvinden, kregen we plots telefoon van de bevoegde diensten dat dit toch onmogelijk zou worden. We lieten ons natuurlijk niet zomaar de mond snoeren, en ontdekten zo dat de voorzitter van de Europese Delegatie voor Relaties met Zuid-Afrika, waar ons parlementslid Barbara Bonte ook in zetelt, info over onze tentoonstelling doorgespeeld had aan de Zuid-Afrikaanse diplomatieke diensten, die stante pede lieten weten not amused te zijn".

"Dit had naar verluidt te maken met het gegeven dat dit bureau rekening hield met commentaar vanuit de Zuid Afrikaanse ambassade en de permanente vertegenwoordiging van dit land. Zij waren van mening dat een dergelijke tentoonstelling 'een vorm van politieke beïnvloeding zou zijn' en wezen erop dat er in november plaatselijke verkiezingen zouden plaatsvinden. Wat vindt u van deze argumentatie?"

"Dit is natuurlijk te belachelijk voor woorden. Tussen de regels door werd ons door de Zuid-Afrikaanse diplomatie medegedeeld dat we met onze tentoonstelling 'de verkiezingen zouden beïnvloeden'. De angst zit blijkbaar diep bij het ANC. Voor ons is het immers niet duidelijk hoe een tentoonstelling in de gebouwen van het Europese Parlement – die uiteraard niet vrij toegankelijk zijn voor iedereen – gedurende één enkele werkweek vervolgens twee maanden later de lokale verkiezingen zou beïnvloeden aan de andere kant van de wereld. We leveren goed werk, maar vooralsnog zijn we niet de duistere kracht achter alle politieke processen ter wereld. Ons politieke beïnvloeding voorwerpen is natuurlijk een goedkoop excuus om na te gaan hoe snel het Europese Parlement uit angst om haar goede naam zou inbinden. Bijzonder snel, dus".

"We zien andere politieke partijen waaronder de N-VA dit nog niet snel zoiets dergelijks organiseren maar zou dit verbod ook te maken kunnen hebben omdat dit patriottisch van aard is?"

"Dat speelt uiteraard een rol. De accenten van de N-VA daargelaten, zien we dat de angst stevig begint toe te slaan bij de machtspartijen. Bij de MERCOSUR-stemming begin dit jaar, viel zelfs op dat mevrouw Von der Leyen niet eens haar eigen fractie, de Europese Volkspartij, in de hand had. Een heel aantal van hen stemden mee met ons voorstel tégen Mercosur. Ondertussen ziet diezelfde Europese Commissie steeds vaker productieve samenwerking op rechts die haar beleid stokken in de wielen steekt. Het was een kwestie van tijd vooraleer de kleinmenselijke wraakacties van het systeem de kop zouden opsteken. Hier zien we in het klein wat de Europese Commissie doet met haar tegenstanders. Wie niet in de pas loopt, die wordt geïntimideerd, vervolgens gechanteerd en uiteindelijk geëlimineerd door het systeem. Net daarom moeten we ons blijven verzetten tegen dit soort anarchotyrannie. We mogen nooit het signaal geven dat deze willekeur enig effect kan hebben, noch dat rechts zich nog langer laat verdrukken door systemische krachten".

"U heeft al aangegeven dat u het er niet bij laat zitten en verdere stappen gaat ondernemen of reeds heeft ondernomen. Kunt u daar iets meer over zeggen?"

"We hebben uiteraard verzet aangetekend door het opstarten van een interne beroepsprocedure die ons een latere tentoonstelling mogelijk moet maken. Verder verstuurde ik ook een open brief naar Europees Parlementsvoorzitter Metsola waarin we aankaartten dat deze openlijke censuur door ons niet getolereerd wordt en we het hier ook niet bij zullen laten. Deze brief kon alvast op een ruime positieve respons rekenen, en ook commentaren van de delegatievoorzitter inzake betrekkingen met Zuid-Afrika, die al schoorvoetend toegaf dat censuur nooit gepast is. Het systeem ervaart onverwacht weerwerk en ziet nu in dat haar intimidatietactieken in de toekomst minder effect zullen hebben. Tenslotte hebben we ook snel gehandeld door één dag na de intrekking op dinsdag 8 september onze afgezegde tentoonstelling om te vormen naar een hele conferentie over het thema met dhr Jaco Kleynhans van de vakbond Solidariteit als gastspreker. Op die dag werd het wanbeleid van het ANC aangekaart. In tegenstelling tot tentoonstellingen in openbare ruimtes, kan men dergelijke conferenties ons niet verbieden. We wilden dan ook laten zien dat elke censuurpoging van het systeem zal stranden. Wij zwijgen niet. Ongeveer 1 jaar geleden hadden we voor het eerst het genoegen om dhr Kleynhans te ontmoeten in het kader van een bredere gedachtewisseling over het thema van de discriminatie van Afrikaners door het ANC-regime in Zuid- Afrika. Een conferentie die toen ook al succes had en ons het idee gaf voor deze tentoonstelling. De verhalen en cijfers die Jaco aanhaalden waren ronduit wraakroepend. Als Vlaams-nationalistische fractie is de culturele afstand naar de Afrikaners klein, en de getuigenis van Jaco liet dan ook niemand onberoerd. Onze conferentie zal dan ook niet de laatste keer zijn wanneer we deze kwestie aansnijden in het Europees Parlement".

"De motivering voor de weigering noemde u lachwekkend. Voorts verklaarde u dat ' Zuid-Afrika gedurende de periode 2021-2027 minstens €365,3 miljoen aan directe hulp ontving, en ook profiteert uit niet minder dan €4,4 miljard aan gemobiliseerde leningen en beleggingen via die Global Gateway Investment Package, en nu ook denkt dat ze gewoonweg leden van het Europese Parlement het zwijgen kan opleggen maar dat u dit niet zal toelaten'. Op welke wijze denkt u dit te willen gaan doen?"

"Als Europees Parlementslid zijn we uiteraard beschermd door de 'checks and balances' van het democratisch systeem. Gelukkig kennen we dus nog een aanzienlijke speelruimte die ook vastgelegd is in het reglement van het Europese Parlement. Wanneer het Parlement deze beslissing dus ook in een beroepsprocedure wil doordrijven, zal ze beter moeten argumenteren of moeten toegeven dat het hier gaat om ijskoude censuur. Met deze stappen, gecombineerd met een open brief en een alternatief evenement, willen we aangeven dat we ons niet zomaar neerleggen bij systemische repressie of censuur. Als nationalisten voeren we de vrijheid van meningsuiting hoog in het vaandel, en die vrijheid laten we ons niet nemen door een handvol ambtenaren en diplomaten die zich de mouwen opstropen. We willen tonen dat ook wij aan de andere kant bereid zijn om onze tanden te laten zien waar dit nodig is".

"We willen even terugkomen op het argument dat zo'n tentoonstelling de verkiezingen van november zou kunnen beïnvloeden. Nu is het zo dat veel Afrikaners al jaren niet eens meer de moeite nemen om te stemmen omdat partijen als de DA of VF+ feitelijk een pot nat zijn. Aan u dus de vraag: "Is dit geen kul argument?"

"Uiteraard. Bij gebrek aan enig reglementair, wettelijk of moreel argument, moest men wel terugvallen op de laatst mogelijke excuses, hoe absurd die ook mogen klinken. Maar de absurditeit verhult daarmee de perfiditeit van het geheel. Wanneer het systeem denkt ermee weg te komen om ernstige inbreuken op de vrijheid van meningsuiting te verkopen met overduidelijk zinloze argumenten, moeten we ons realiseren in welk een gevaarlijke situatie het vrije woord beland is. Een systeem dat zich ervan af maakt met goedkope excuses, is een systeem dat denkt niets te vrezen te hebben van haar tegenstanders en deze oppositie ook overduidelijk minacht. Deze heren diplomaten lijken dus te denken dat hun ANC-gebruiken hier passen. Wij geven met ons verzet aan dat hun groteske argumenten hier niet aan de bak geraken. Dat er verder enige beïnvloeding zou kunnen zijn is ook in het algemeen absurd. Nooit eerder werd dit aangehaald voor een tentoonstelling of een evenement. Terwijl Poolse MEPs één week voor de verkiezingen in Sachsen-Anhalt hun Duitse buren ervan kunnen betichten rovers te zijn en de herinnering aan een oorlog van 80 jaar geleden op te warmen om politieke frustraties te mobiliseren, zwijgen de quaestoren en diplomaten in alle talen. "Er kwam geen protest uit de ambassade dus kon het gewoon doorgaan," was het argument van de Europese diensten. Ook hier zien we naast deze hypocrisie een angstaanjagende ontwikkeling. De EU, die morele superheld, die internationale actor die steeds met een waardencompendium in de hand haar buitenlands beleid vormgeeft en talloze staten op de vingers tikt omdat ze niet aan hun acquis voldoen, diezelfde EU buigt nu blijkbaar bij de minste tegenwind van een diplomatieke actor. Gezien diezelfde EU honderden miljoenen burgers naar de buitenwereld toe moet vertegenwoordigen, roept dit angstaanjagende voorstellingen op van wat er daar wel niet zou kunnen gebeuren wanneer autoritaire leiders of meer zelfverzekerde systemen met de vuist op tafel slaan".

"Helder. We willen naar een afronding gaan maar niet voordat we u de gelegenheid hebben gegeven nog iets tegen ons lezerspubliek in den vreemde te zeggen. Wat zou u hen willen meegeven?"

"Als Vlamingen, als Europeanen en als nationalisten lijkt de zaak van de Afrikaners niet zelden veraf. De dagen van intensieve culturele uitwisseling via congressen en comités lijken voor de meeste mensen voorbij te zijn. Maar dit wil niet zeggen dat we het lot van de Afrikaners loslaten. Zoals Jaco het ons al zei, is hun lot ook ons lot. Zuid-Afrika is voor de Europese naties dichterbij dan men denkt. Wij blijven dan ook de vinger aan de pols houden met onze volksverwanten in het Zuiden. Wij blijven in Vlaanderen spreken over het lot van de Afrikaners dat misschien ook ons lot kan worden. Gelukkig zien we dat via sociale media steeds meer mensen zich bewust worden van die verdrukking en het verzet van de Afrikaners. De media komt er niet meer mee weg om dit thema in een verdomhoekje te zetten. Het is daarom belangrijk om erover te blijven spreken, om het steeds weer op de politieke agenda te plaatsen en steeds weer censuur met alle mogelijke middelen aan te vechten. Het weerwerk van het systeem is sterk en wordt ook steeds gevaarlijker. Maar dat is slechts een teken van een systeem dat slechts spartelt voor zijn overleven, want het weet dat dit niet vol te houden is. Wij hopen van onze kant bij te dragen aan het verzet van de Afrikaners tegen de onderdrukking van het ANC-systeem. En op het einde zullen we deze politieke strijd ook winnen".

"We willen u hartelijk danken voor uw tijd en moeite en wensen u heel veel succes bij uw belangrijke werk in het EU parlement".

"Hartelijk bedankt!"