MEV. JEANETTE VAN KLAVEREN: "MOORD VAN ONGEBORE BABAS KAN NOOIT 'N OPSIE WEES NIE"

Geagte leser. Ons het 'n insiggewende vraaggesprek gehad met een vrou wat dikwels saam met 'n ander vrou waak naby 'n aborsiekliniek in die Suid Hollandse hawestad Rotterdam. Na ons siening wys dit van watter geestelike stoffasie sy gemaak is want hierdie wake is geensins sonder risiko nie. Voorstanders van aborsie verwyt hierdie vrouens dat hulle hul opdring, dog daar is nooit bewys gelewer dat dit ook gebeur. Ook word hulle stelselmatig swartgesmeer. Vanwee haar veiligheid het ons mevrou 'n skuilnaam gegee. Haar regte voornaam en van is bekend.

"Mevrouw van Klaveren zou u zich voordat we met het vraaggesprek beginnen willen voorstellen aan onze lezers en lezeressen?"

"Mijn naam is Jeanette van Klaveren, ik ben getrouwd en heb 4 kinderen. Zelf ben ik een aantal jaren werkzaam geweest als lerares binnen het basisonderwijs. Op dit moment ben ik huismoeder".

"Sedert wanneer waakt u, samen met die andere dame bij de bewuste abortuskliniek en , we koppelen er een vraag aan vast: Wat was de voornaamste reden dat u het besluit nam om daar te gaan posten. Ging dit initiatief bijvoorbeeld uit van een kerk of gemeente of organisatie?"

"Ik waak sinds een jaar bij de abortuskliniek. Daarvoor was ik werkzaam bij een andere pro-Life organisatie en draaide daar mee bij de ‘hulplijn.’ Ik had een luisterend oor voor vrouwen die hulp nodig hadden, voor of na een abortus

Die andere dame waakt inmiddels al vier jaar.

De belangrijkste reden dat ik een besluit nam om te gaan waken is, omdat het al heel lang op mijn hart lag iets te doen voor het ongeboren leven.
Ik kon daar niet onderuit. Op een bijzondere wijze heeft de Heere mijn ogen geopend voor de nood en onrecht van het ongeboren leven en de daaraan gekoppelde nood waar hun moeders zich in bevinden. Niks doen was geen optie meer. Ik heb me toen aangemeld bij een pro-life organisatie waar vrouwen gevraagd werden training te volgen en mee te gaan draaien op de hulplijn. Via deze organisatie leerde ik ook de andere waakster kennen. Op een gegeven moment heeft eerst zij, en later ook ik ons aangesloten bij KiesLeven.
Zij was al waakster en vroeg me een keer mee te gaan. De eerste keer waken was meteen een heftige ervaring. Bij de kliniek, dat is de plek waar het allemaal gebeurd. Daar wordt je geconfronteerd met de werkelijkheid. Dan zie je de vrouwen naar binnen gaan en gehavend weer naar buiten komen. Daar is een strijd tussen licht en donker, dat ervaar je daar echt. We stonden toen nog samen, beide aan één kant van de ingang. Veel folders kunnen uitdelen. De politie werd gebeld, ze kwamen. Ze wilden ons naar de overkant van de straat hebben. Dat hebben we niet gedaan, want het is ons recht om daar te staan en aan de overkant van de straat kunnen we de vrouwen niet meer goed bereiken. Na die keer heb ik zo ervaren, dat daar mijn hart lag, bij het waken, het flyeren en proberen in contact te komen met de moeders. Je kunt als het ware echt voor de laatste keer pleiten voor het leven van het ongeboren kind".

"Is KiesLeven dezelfde organisatie met wiens materialen u daar staat?"

"Dat is juist. De organisatie met wiens materialen wij staan is ‘KiesLeven.’ Deze komt op voor het ongeboren leven en biedt geestelijke en praktische ondersteuning aan moeder en kind".

"Zijn er behalve om Gods zegen en bescherming over de dag te vragen bepaalde voorbereidingen vereist om uw taak goed te kunnen volbrengen?"

"Dat is wel de eerste voorbereiding. In die afhankelijkheid mogen wij daar staan. Daarnaast is het zo dat wij ons wel goed voorbereiden op wat wij mogen, wat mag wel tijdens een eenmanswake en wat mag niet. Het houden aan de regels is erg belangrijk, omdat wij nauwlettend in de gaten gehouden worden door de kliniek en de beheerder van het gebouw. In de hoop dat wij een overtreding maken, zodat ze dit kunnen melden bij de politie".

"Merkt u dat enerzijds door deze moorden voor de troon van de Heere te brengen er gesprekken kunnen gehouden worden en anderzijds de boze zich ook roert als u daar staat?"

"Ja absoluut. We hebben nu al een aantal keer meegemaakt dat een vrouw koos voor het leven van haar kindje. Het is heel apart, eigenlijk hebben we al die keren hetzelfde beeld gezien. Op zo’n ochtend is het dan onrustig bij de kliniek. Dikwijls komt er personeel van de kliniek naar buiten, die je naar de overkant van de straat willen hebben in een demonstratievak. Ze zeggen de politie te bellen wanneer wij weigeren hun orders op te volgen en doen dit dan ook. Soms komt de politie een aantal keer langs en dan, observeren ze ons en spreken ons aan. We moeten ons dan identificeren. Soms kunnen ze best intimiderend en bedreigend zijn. en wordt er zelfs gedreigd, met arrestatie.
Ook van omstanders kun je opmerkingen naar je hoofd geslingerd krijgen, of ze vertonen intimiderend gedrag. Zo had ik een keer een man, met twee honden, die vlak voor mij kwam staan en mij uitschold, dat ik ‘een schande was voor alle vrouwen!’ Op zo’n ochtend zou je bijna de moed verliezen.
Het fijne is dat we een groeps en gebedsapp hebben van KiesLeven. We zijn nauw bij elkaar betrokken en doen het echt samen. Op zo’n moment vragen we of ze voor ons willen bidden en ook tijdens de ogenblikken wanneer een gesprek plaatsvindt met een vrouw. Dat is heel fijn en we krijgen dan dikwijls bemoedigingen over de app. Die bewuste ochtend heeft er dan ook een vrouw voor het leven van haar kindje gekozen".

"Het moet u deugd hebben gedaan dat parlementslid Chris Stoffer van de Staatkundige Gereformeerde Partij onlangs zijn opwachting maakte bij die Rotterdamse kliniek om zich bij u te voegen en u een hart onder de riem te steken. Hoe heeft u zijn komst beleefd?"

"Dat was heel erg prettig. Die belangstelling en bemoedigingen deden ons heel erg goed. We hebben een fijn gesprek gehad met elkaar, Het was hartverwarmend en tegelijk ook zo belangrijk dat dit zo op deze manier door de politiek wordt opgepakt. We hebben mensen nodig die pal voor het leven van het ongeboren kind gaan staan. In de politiek, in de kerken en gemeenten en in de maatschappij. Als we belijden dat het leven vanaf het allereerste begin door God geschapen is, dan is abortus de grootste genocide ooit! Laten christelijke partijen zich uitspreken maar ook seculieren die belijden dat het leven begint bij de conceptie. Pro-life is ook prima te onderbouwen vanuit de wetenschap".

"Heeft u in het verleden ook bij andere klinieken een wake gehouden en zo ja in welke steden was dat?"

"Nee, ik heb dat nog niet eerder gedaan, maar een andere waakster die gepost heeft bij een abortuskliniek in Utrecht vertelde dat het altijd heel druk is daar. Vrouwen komen hier met zichtbaar bolle buiken. Sommige van die vrouwen beaamden het kindje al te voelen voordat de ingreep plaatsvond. We zijn wel voornemens samen een keer naar Utrecht te gaan. In Rotterdam worden jaarlijks 5000 abortussen gedaan en dit mag tot 18 weken, in Utrecht is dat tot 24 weken.Ik durf te stellen dat het echt 'lopende band' werk is".

"In de inleiding lieten we al naar voren komen dat voorstanders van abortus u en de uwen allerlei verwijten maken. Zo zou u agressief zijn en uw mening willen opdringen. Aangezien we hier niets van geloven, zouden we graag uw kant van het verhaal willen horen. Kunt u ons als het ware meenemen naar zo'n dag. Hoe verloopt globaal zo'n ochtend, middag of avond?"

"We staan er eigenlijk alleen altijd in de ochtend. Degene die het eerste aankomt, begint met flyeren. Dat houdt in dat we naast de ingang van het gebouw staan en vrouwen die naar binnen gaan een folder aanbieden. In de folder staat een oproep om voor het kindje te kiezen, wordt er iets verteld over de ontwikkeling van het kindje en de abortus methode en wordt er hulp geboden aan moeder en kind. Ook het nummer van de hulplijn die 24/7 bereikbaar is staat erin.
De vrouw heeft de keuze deze folder aan te nemen of niet. Wanneer ze de folder niet aanneemt, houdt het helaas op en kunnen we alleen nog voor haar bidden. Neemt ze de folder wel aan en we zien dat ze twijfelt, dan vragen we of ze met ons wil spreken. Als dat zo is, gaan we het gesprek met haar aan. We hebben de laatste maanden drie vrouwen gehad, die respectievelijk 14 weken, 15 weken en 6 weken zwanger waren, die na met ons gesproken te hebben kozen voor het leven van hun kindje, ondanks de moeilijke situatie waar ze in zaten. En dit is wat we weten: Pas heeft een moeder een andere waakster aangesproken die zei ‘ik zie u nu met deze folders staan en een aantal maanden geleden was ik hier ook. Ik kwam voor een abortus, ik kreeg de folder en ben naar binnen gegaan. In de wachtkamer ben ik de folder gaan lezen. Ik ben opgestaan en naar huis gegaan en nu heb ik een prachtig dochtertje.’
Ook zien we soms stelletjes aankomen, we geven de folder, ze gaan naar binnen, maar komen na een half uurtje weer naar buiten en gaan naar huis. Het wordt niet altijd bevestigd, sommigen willen er ook niet over praten, maar de abortus kan dan vanwege de tijd, niet doorgegaan zijn. Er worden hier echt levens gered en daarin een schakeltje te mogen zijn is geweldig! Even een praatje, begrip tonen en geen veroordeling, het besef dat we in een gebroken wereld leven en we allen zondaren zijn, een arm om hen heen en het wijzen op hulp en alternatieven, maakt soms echt het verschil".

"Ja dat kunnen we ons zeker voorstellen. Hoe zou het kunnen dat diezelfde pro-abortus activisten van mening zijn dat het doden van een ongeboren kindje een (mensen) recht is?"

"Het ongeboren kind wordt volledig gedehumaniseerd en het recht op zelfbeschikking van de vrouw staat boven alles. Iedere abortus beëindigd het leven van een onschuldig ongeboren kind onder het mom van ‘zelfbeschikking’ van de vrouw.
Echter gaat het niet enkel om het lichaam van de vrouw. Bij abortus wordt juist het kwetsbaar lichaampje van het ongeboren kind in de baarmoeder op brute wijze ter dood gebracht. Dat is het grootste onrecht in onze samenleving.
Het is een wetenschappelijk feit dat het menselijk leven begint bij de bevruchting. Onderzoek door Steven Andrew Jacobs wijst uit dat 96% van de biologen wereldwijd dit als een gegeven beschouwt. Het doden van een kindje in de baarmoeder mag nooit een recht zijn,
Ze zouden alleen al vanwege hun mens-zijn recht op leven moeten hebben".

"Ze beweren ook 'dat zo'n vruchtje feitelijk alleen maar een klompje cellen betreft'. Weet u misschien waarop ze zich baseren als ze zoiets beweren?"

"In principe is dat ook zo, maar ook wij volwassenen zijn een klomp cellen. De mate van ontwikkeling, de grootte of de mate van afhankelijkheid bepalen niet jouw menselijkheid. Met deze bewering kunnen ze eigenlijk geen kant op. Het is alleen gericht op het dehumaniseren van het ongeboren kind, hetzelfde geldt voor ‘alleen maar een foetus’ wat enkel een fase in de menselijke ontwikkeling aanduidt".

"We willen gaan afronden maar niet voordat we u de kans hebben gegeven om nog iets tegen onze lezers te zeggen. Wat zou u hun tot slot willen meegeven?"

"Het ongeboren leven heeft ons nodig. Er is lang genoeg gezwegen over dit thema. Kerk en samenleving hebben een taak op te komen voor de meest kwetsbaren in onze samenleving. Abortus is een onzichtbare oorlog tegen het ongeboren kind, de grootste genocide ooit. We kunnen dit toch niet stilzwijgend laten gebeuren. We moeten opstaan en ons uitspreken, in actie komen voor het ongeboren kind. Het is Zijn schepping en onze verantwoordelijkheid op te komen voor hem die geen stem hebben en zichzelf niet kunnen verdedigen. Iedere dag weer gaat dit maar door, kunt u nog langer zwijgen?"

"We willen u hartelijk danken voor uw tijd en moeite en wensen u en die andere dame Gods rijke zegen op uw belangrijke werk".

"Heel graag gedaan".