1 2 3c

Totale besoekerstal

Artikels vertoon Trefslae
4533764

Besoekers aanlyn

Ons het 107 gaste en geen lede aanlyn

 

  Videos en Toesprake

 

jacob zuma sing shoot the boer

 

Teken aan

Afrikaner

ALLES SAL REGKOM AS IEDER SY PLIG DOEN

Luc Vermeulen ge kunt de wind niet 2VOORMALIGE VOORPOST SE AKSIELEIER MNR. LUC VERMEULEN: "PRES. BRAND HET REEDS GESÊ 'ALLES SAL REG KOM AS IEDER SY PLIG DOEN' EN EK STEM 100 PERSENT".

 

Ons het 'n insiggewende vraaggesprek in die Nederlands met mnr. Luc Vermeulen van Voorpost, wat sedert die oprigting in 1976 reeds aksieleier was. Ons skryf  'was' want soos bekend het hy in Julie 2013, na 37 jaar die leisels oorgedra aan mnr Nick van Mieghem.Dit beteken egter nie dat meneer Vermeulen andere die kastaiings uit die vuur laat krap soos u sal lees.

"Mijnheer Vermeulen wellicht dat u eerst iets over u zelf aan de lezer wil vertellen?

 

"Ik ben geboren in hartje Antwerpen in mei 1943. Antwerpen, fantastische havenstad, waarvan nu heel wat wijken overspoeld zijn door vreemdelingen meestal moslims uit Marokko en Turkije.

Toen ik 10 jaar was werd ik lid van de Chiro, toen en ook nu nog één van de grootste katholieke jeugdbewegingen in Vlaanderen. En dat heeft mijn hele verdere leven bepaald. Wat ik nu ben heb ik voor het grootste deel te danken aan de leiding van de toenmalige Chirogroep waartoe ik behoorde. Want die leiding bestond uit overtuigde radicale volksnationalisten.

Met de Chiro namen we deel aan de Vlaams Nationale Zangfeesten te Antwerpen (toen nog bijgewoond door een 16000 nationalisten, heden ten dage nog een goede 3500) en aan de IJzerbedevaarten te Diksmuide. Mijn allereerste actie vond dan ook plaats op 11 juli 1958 ,ik was toen 15 jaar, op de wereldtentoonstelling te Brussel. Met de Chiro namen we deel aan de ‘Vlaamse dag’ op deze tentoonstelling en dit naar aanleiding van de Vlaams Nationale feestdag die op 11 juli valt en waarbij we de slag van de Gulden Sporen herdenken die plaats vond op 11 juli 1302.  De Vlamingen versloegen toen het Frans leger te Kortrijk. Na de officiële herdenking trokken we met enkele honderden betogers naar het Frans paviljoen omdat zij als enigste land weigerden in hun paviljoen ook Nederlandse teksten aan te brengen. Dat werd mijn eerste verboden betoging en sedertdien is het niet meer gestopt.

Wat, buiten de kennismaking met het Vlaams-nationalisme, voor mij erg belangrijk was in mijn Chiro- tijd was de hele sfeer in deze jeugdbeweging waarbij bijzonder veel aandacht werd besteed aan begrippen en waarden als kameraadschap, trouw, inzetbereidheid enzovoorts".

mooie foto Voorpostvlaggen op rij 2

 

"Was er iets dat u aansprak in de toen prille beweging?"

 

"Die Vlaamse beweging was helemaal niet zo pril. Die bestond, zij het in eerste instantie vooral cultureel, van bij het ontstaan van België in 1830. Van 1815 tot 1830 waren de Nederlanden verenigt. Door een revolutie geleid door onder meer Franse generaals werd het Nederlandse leger verdreven en werd door een aantal landen België ‘gemaakt’. Het hele staatsapparaat was toen Franstalig en Vlaanderen heeft vele jaren moeten vechten , soms letterlijk, om zijn rechten te krijgen. De eerste Nederlandstalige universiteit in Vlaanderen kwam er in 1916 (tijdens de oorlog van 1914-1918) dank zij de Duitse bezetter. Toen ik actief werd in de Vlaamse beweging was het noodzaak op te komen voor de rechten van de Vlamingen en dat sprak me erg aan".

 

"Wat deed u beroepsmatig voor werk?"

 

"Kort even in volgorde. Gestudeerd aan de vakschool voor elektricien tot mijn 17 de jaar. Een jaartje in een klein bedrijf gewerkt aan de haven van Antwerpen. Dan kwam de verplichte legerdienst er aan en werd ik 12 maanden soldaat in Duitsland bij het ATK de anti tank commando’s. België was toen één van de bezettingslegers".

Na de legerdienst negen jaar als elektricien gewerkt op de luchthaven van Zaventem. Om dan beroepshalve een heel ander weg in te slaan. Ik werd dan vertegenwoordiger van medisch materiaal en dat een 25 jaar lang bij dezelfde firma. Daarna verkoopdirecteur bij een andere firma van medisch materiaal. Die firma ging wegens wanbeheer ten onder. Ik was dan 52 jaar, dus moeilijk om als vertegenwoordiger nog werk te vinden. Maar ik was gehuwd en had kinderen dus er moest brood op de plank komen zoals men dat zegt. Heb me een emmer en wat ladders gekocht en ben ruitenwasser geworden. Niet eenvoudig want ik moest zonder cliënteel beginnen en …..ik had hoogtevrees. Na een jaar of twee terug vertegenwoordiger kunnen worden bij een medische firma die op haar beurt na verloop van tijd financieel ten onder ging. Ik ben dan beginnen werken voor het Vlaams Blok (nu Vlaams Belang) de rechtse Vlaams-Nationale partij.

Daar was ik verantwoordelijk voor alles wat de beveiliging betrof (secretariaten, magazijnen enzovoorts) . En kreeg ik de opdracht om een eigen ordedienst uit te bouwen voor het beschermen van vergaderingen, meetings, betogingen, partijfeesten enzovoorts. Dat heb ik gedaan tot ik op mijn 66 op pensioen ben gegaan. Ben dan nog een tijd deeltijds blijven werken voor de partij die ondertussen na veroordeling van naam veranderd was in Vlaams Belang. Nu leid ik nog altijd op vrijwillige basis de ordedienst van de partij".

optocht IJzerbedevaart 1978 Dilsmuide 2

 

"Op een gegeven moment werd u actieleider. Dat zal niet zomaar zijn gebeurt. We weten dat u altijd bescheiden bent maar willen u toch vragen hoe dit geschiedde".

 

"In feite is het wel zomaar gebeurt of toch een beetje voor de hand liggend. Samen met een aantal andere kameraden heb ik in maart 1976 Voorpost opgericht. De jaren daarvoor had ik heel wat ondervinding opgedaan in het organiseren van acties en betogingen in enerzijds de VMO (Vlaamse Militanten Orde) onder leiding van de legendarische Wim Maes waarbij ik lid werd van de VMO leiding. Na de ontbinding van de VMO werd ik actieleider in Were-Di. Om dan uiteindelijk in maart 1976 bij de oprichting van Voorpost (41 jaar geleden) actieleider van deze militantenorganisatie te worden".

 

"Wanneer was de eerste actie van Voorpost en hoe verliep die?"

 

"Met Voorpost moeten we dank u wel zeggen aan de Belgische monarchie, iets wat u terecht zal verbazen daar onze organisatie staat voor een onafhankelijk republikeins Vlaanderen om uiteindelijk te komen tot de hereniging van de Nederlanden.

Zoals gezegd werd Voorpost in maart 1976 boven de doopvont gehouden en in dat jaar vierde koning Boudewijn zijn 25 jarig ambtsjubileum waarbij hij aan alle provinciehoofdsteden van België een officieel bezoek bracht. En zo kwam hij in mei , twee maanden na de oprichting van Voorpost, ook naar Antwerpen. En dat was voor hem een verkeerde keuze maar voor Voorpost een geschenk uit de hemel. Wij organiseerden dadelijk een grootse demonstratie tegen dit bezoek van het symbool van België en dat werd een enorm succes. Toen de vorst het stadhuis in Antwerpen buiten kwam werd hij onthaalt door een duizend nationalisten die gevolg hadden gegeven aan de oproep van Voorpost en slogans scandeerden als ‘België barst’, ‘Voor ’t Belgikske nikske- voor Vlaanderen alles’ enz. Het werd een tumultueuze en bijzonder incidentrijke manifestatie waarbij ik nog tijdens de actie opgepakt werd door de politionele diensten en voor drie weken overgebracht werd naar de gevangenis in de Begijnenstraat te Antwerpen. Ik was toen voor de medische firma waarvoor ik werkte bevorderd tot verkoopdirecteur in Nederland. Maar vrij gekomen uit de gevangenis moest ik me melden op de zetel van de firma te Brussel bij de directeur die de volgende blijde boodschap voor mij had. De man was een Franstalige Brusselaar die gebrekkig Nederlands sprak, voor de rest een sympathieke man en die me zei: ‘mijnheer Vermeulen tis gij zijt een goed verkoper maar een directeur in de bak dat kan niet’. Ik moest toen van mijn villa in Nederland terug naar Vlaanderen verhuizen waar ik terug ‘gewoon’ vertegenwoordiger mocht worden.

Als ik er op terugkijk, zoveel jaar later, beleef ik nog altijd ongelooflijk veel plezier aan de herinneringen van deze eerste anti-Belgische manifestatie van Voorpost. We hebben dat trouwens herhaald in 1980 toen België zijn 150 ste verjaardag vierde en waarbij de koning dezelfde foute keuze maakte om ook weer een ‘blijde intrede’ te doen in Antwerpen. De incidenten toen waren nog veel feller dan in 1976 en we hebben toen met Voorpost de koning letterlijk uit Antwerpen verdreven. Er waren toen verschillende gekwetsten en meerder militanten werden opgepakt door de politie.

Nu nog betogen we met Voorpost tegen elk officieel bezoek van de koning aan een stad in Vlaanderen. Maar sinds 1980 doet hij dat nooit meer tijdens het weekeinde omdat de veiligheidsdiensten weten dat we dan veel ruimer kunnen mobiliseren dan wanneer het bezoek plaats vind tijdens een werkdag".

 

"Het lijkt ons dat uw taak allerminst onderschat moet worden. Het is nogal wat om de ene keer het boegbeeld te zijn en een andere keer misschien wel de kop van Jut dan wel de gebeten hond te zijn. Hoe ging u met deze twee uitersten om?'

 

"Ik kon en kan dat allemaal nogal relativeren. Men doet wat men denkt dat men moet doen en doet dat zo goed mogelijk wetende dat men toch niet voor iedereen goed kan doen. Als boegbeeld heeft men een grote verantwoordelijkheid. Verantwoordelijkheid in de eerste plaats tegenover de militanten die ge meeneemt op actie die ge aanzet om deel te nemen aan verboden acties, manifestaties en betogingen. Het is telkens een afwegen van is deze actie verantwoord, staan de risico’s in verhouding tot de mogelijke resultaten, wat zijn de mogelijke politionele en financiële gevolgen voor de vereniging enz. Op die 41 jaar Voorpost hebben we heel wat processen te verwerken gekregen, huiszoekingen (zelf een stuk of vijf) , geldboetes en ga zo maar door.

Anderzijds heeft Voorpost een bijzonder goed imago in die Vlaamse beweging en dat omwille van ons kordaat maar ook verantwoordelijk optreden, onze inzetbereidheid, stijl en kameraadschap.

En wat die ‘kop van Jut’ betreft in feite valt dat erg goed mee. Voor de tegenstander ja maar dat is natuurlijk geen probleem. Het zou erg zijn moesten we van onze tegenstanders applaus krijgen.

Verder kan ik het allemaal zoals gezegd nogal goed relativeren, sinds 1976 (een belangrijk jaar voor mij) doe ik aan Yoga wat me goed in staat stelt om op alle vlakken een goed evenwicht te bewaren. Verder doe ik aan Oosterse vechtsporten 9 jaar jiujitsu en de laatste vier jaar Aikido wat allemaal helpt om stress goed onder controle te houden".

 

"Zijn er misschien wederwaardigheden of anekdotes die u nog helder voor de geest staan?"

 

"Ja, om een heel boek vol te schrijven. Wie weet dat dit er ooit nog van komt.

Maar hier enkele die ik uit mijn mouw schud.

Bij een verboden betoging in september 1976 te Schaarbeek werd door een rijkswachter mijn neus gebroken via de loop van zijn geweer. In datzelfde jaar, augustus, trokken we met een afvaardiging van Voorpost naar Ierland waarbij we in Belfast contacten hadden met de IRA en een spectaculaire actie van deze organisatie konden meemaken. Er zijn de contacten met de Baskische, Bretoense, Corsicaanse , Poolse, Duitse, Franse enz. buitenlandse nationalisten.

En dan zijn er in de periode van mijn eerste actie op de wereldtentoonstelling tot op heden een heel aantal grootse en soms langdurige acties geweest van weken en maanden aan een stuk die van het grootste belang zijn geweest voor Vlaanderen.

Verre van volledig te zijn is er onder meer de strijd geweest voor de splitsing van de universiteit van Leuven waarbij de Vlamingen eisten dat de Franstalige afdeling zou verhuizen naar Wallonië. Er ontstond toen in Vlaanderen een pre-revolutionaire toestand. Ook de sociale strijd tegen de sluiting van de Limburgse mijnen (in Wallonië moesten mijnen sluiten omdat ze verliesgevend waren om die reden moesten in Vlaanderen eveneens mijnen gesloten worden al waren die niet verliesmakend.) Tegen de vakbonden in werd er een grootse staking uitgeroepen die geleid werd door de , ondertussen overleden, mijningenieur Gerard Slegers een Vlaams nationalist. Sociale strijd die gesteund werd door de hele Vlaamse beweging. Strijd ook waarbij tijdens verboden betogingen twee mijnwerkers doodgeschoten werden door de Rijkswacht. De jarenlange strijd voor het behoud van de Voerstreek bij Vlaanderen met bijzonder woelige betogingen waarbij de rijkswacht gebruik maakte van traangasgranaten en interventies te paard. En …en ik moet stoppen zo niet schrijf ik hier nog tien bladzijden vol.

Maar buiten de acties en betogingen toch ook ongelooflijk mooie herinneringen aan Pinksterkampen, Joelfeesten, zangavonden, trektochten. Aan de kameraadschap in de strijd aan het samen in de ‘bak’ zitten aan het samen vechten voor je volk".

 

"Hoe werd er door het (linkse) etablissement gereageerd op de betogingen?"

 

"De reacties van het etablissement zijn tijdgebonden en o.m. afhankelijk van welke partijen er deel uit maken van de regering. Alhoewel er toch een evolutie is in het optreden van de politionele diensten.

Tot en met de tachtiger jaren werd er vrij brutaal opgetreden tegen acties en betogingen zoals hierboven reeds vermeld. Charges te paard, het afschieten van traangasgranaten en betogers te lijf gaan met de kolf van het geweer en matrakken.

De laatste jaren past men (meestal) een andere tactiek toe. Men tolereert een verboden betoging en men laat de manifestanten hun weg afleggen er zijn geen incidenten met als gevolg weinig of geen weerklank in de media.

Maar ook Voorpost past zijn actiemethoden aan en we gaan regelmatig over tot meer spectaculaire niet aangekondigde acties met een kleiner aantal militanten. Zo hebben we reeds meermaals huizen bezet die bestemd zijn om er een moskee in te vestigen. We klimmen dan op de daken hangen spandoeken uit en scanderen slogans via megafoons. Of we hangen tijdens één nacht tientallen spandoeken op aan bruggen over de autostrades.Omwille van het spectaculaire van zulke acties halen die wel de media en kunnen we zo onze boodschap kenbaar maken. Soms resulteert dat wel in processen en het veroordelen van militanten tot geldboetes".

Rode 06 05 07 betoging in de Vlaamse Rand

 

"Waren deze betogingen bedoeld om Vlamingen wakker te schudden?"

 

"Betogingen en acties zijn een rechtstreeks het gevolg van de actualiteit. Tijdens de jaren zestig, zeventig , tachtig ging dat meestal om eisen die te maken hadden met de achteruitstelling van Vlaanderen. Het benadelen van Vlaanderen tegenover Wallonië. De strijd voor het federaliseren van België. Dank zij deze jarenlange strijd heeft Vlaanderen ,net zoals bijvoorbeeld de Catalanen , een eigen Vlaamse regering bekomen. Nu ijveren we voor een onafhankelijk Vlaanderen.

De acties en betogingen gaan de laatste jaren vooral tegen de invasie van honderdduizenden vreemdelingen in Europa en tegen de steeds verder schrijdende islamisering".

 

"Kunnen we stellen dat Voorpost nog helemaal hetzelfde is als in de beginjaren of bent u een andere mening toegedaan?"

 

"Voorpost is nog helemaal hetzelfde in de zin dat de doelstellingen dezelfde zijn gebleven. Strijden voor de toekomst van ons volk. Strijden voor een onafhankelijk Vlaanderen op weg naar de eenheid van de Nederlanden. De actiemethoden worden natuurlijk aangepast aan de mogelijkheden. Radicaal maar ook er voor zorgend dat men niet met de kop tegen de muur loopt. Steeds de grenzen aftasten van wat kan en niet kan.

Uiteraard gaat Voorpost mee met de tijd en maken we dankbaar gebruik van de sociale media zoals onder andere facebook en twitter".

 

"Thans is internet niet meer weg te denken en kunnen affiches enzovoort in een handomdraai gefabriceerd worden. Hoe was het toen u aan de wieg stond van de organisatie?"

 

"Dat is een hele evolutie. In de beginperiode moest men voor affiches ontwerpen laten tekenen die daarna naar de drukker gingen. Hetzelfde voor pamfletten. In de jaren vijftig –zestig werden pamfletten gestencild eerst handmatig en later elektrisch. Uitnodigingen voor betogingen of manifestaties moesten met de hand geschreven worden. Op werkavonden werden door militanten duizenden adressen geschreven op briefomslagen, uitnodiging gevouwen in de briefomslag gestoken het adres erop geschreven en een postzegel geplakt.

Nu gaat alles via computer en internet. Op enkele dagen tijd beschikken we over duizenden pamfletten en affiches en gedrukte spandoeken".

 

zeilweekeinde groepsfoto 3In het voorwoord schreven we al dat u in juli 2013 het stokje overgedragen had aan Nick van Mieghem. Bent u ook nog verantwoordelijk voor het reilen en zeilen van Voorpost?"

 

"Jazeker. Voorpost is een goed gestructureerde actiegroep die geleid wordt door een 12 personen , de Voorpostraad, die elke maand samenkomt. In die raad is een duidelijke functieverdeling. Voorzitter Bart Vanpachtenbeke, secretaresse Rina, die de administratie voor haar rekening neemt, actieleider Nick Van Mieghem die verantwoordelijk is voor de acties, Paul beheert onze financies. Zelf ben ik organisatieverantwoordelijke , redactiesecretaris van ons tijdschrift Revolte en beheer ik de dagdagelijkse financiën. Verder zit ik mee in het bestuur van de ‘Huizen van Vlaamse Solidariteit’ de uitgebreide sociale werking van Voorpost die onder meer elk jaar rond Kerstmis een driehonderd kerstpakketten verdeeld onder Vlamingen die door onvoorziene omstandigheden in de armoede zitten. Via deze sociale actie helpen we tevens Vlamingen in nood via renteloze leningen, het betalen van operaties, betalen van facturen van energie enz.

De andere leden van de Voorpostraad zijn afgevaardigden van de verschillende Voorpostkringen in Vlaanderen en Nederland.

Naast Voorpost zit ik mee in de leiding van IJzerwake die elk jaar de IJzerwake organiseert en in de VSV de Vlaamse Solidaire Vakbond".

Ik zit zoals u ziet nog voluit in de leiding van Voorpost en in de activiteiten. En ik hoop dat nog lang te kunnen volhouden".

 

"Wilt u de gasten en de leden van de Afrikaner Volksparty die vanuit o.a. Zuid Afrika, Australië, Nieuw Zeeland, Canada en Amerika de webstek lezen nog iets waardevols meegeven?"

 

"Enkel dat de strijd die wij, volksnationalisten voeren pure noodzaak is. De toekomst van onze kinderen en kleinkinderen staat op het spel. En met Willem van Oranje zeg ik ‘het is niet nodig te hopen om te ondernemen noch te slagen om te volharden’. Bly glo in die toekoms Afrikaners.

En en met de woorden van Jan Brand de vierde President van Oranje-Vrystaat besluit ik met: alles sal reg kom as ieder sy plig doen".

 

 

 

Kyk ook asb by:

 

https://www.youtube.com/watch?v=-XJSmPj45Iw&t=58s 

 

https://www.youtube.com/watch?v=T4qciFiLops

                      

https://www.youtube.com/watch?v=sRPPlemqaH8

 s1

 d1

 sw1

 v1

Haat Spraak  

 

Volkstem Vorige Uitgawes Advertensie