In die pretensie dat een land ons bind,

moet Belhar God se woord verblind

die mensdom se eie geen verspil

die laaste Amen van de Klerk se skof.

In wilde en woeste wreedheid sal jy bloei

totdat jy die raseie weer sal vind

die bewind dwing jou agter tralies in

wat steeds nie die mensdier sal keer.

’n Nasaat wat die sondesvlek onbeperk moet dra

asof Belhar dogma dit kan verbloem

die leun kan ook ’n volk laat val, sy siel ontaard

dit alles in Pretensie van ’n reënboognasie.

 Die predikant het nou hoër geword,

hy wie Gods woord suiwer moes vertolk,

het ’n volk se denke met seldeur toegeklap,

sy laaste Amen het my bevry!