Die moord op Muammar Gaddhafi, die voormalige leier van Libië, het die weg gebaan vir die geldmagte om Afrika opnuut te kolonialiseer. Terwyl baie Blankes en veral regsgesinde Blankes dalk verheug sal wees dat Gaddhafi nie meer daar is nie, veral weens sy steun vir die ANC-regime, is dit tog so dat hy dwars in die pad van die gryplustige geldmagte gestaan het en baie gedoen he tom sy eie mense op te hef.
So was dit byvoorbeeld ‘n feit dat die burgers van Libië nie vir elektrisiteit betaal het nie, daar geen rente op lenings was wat by banke aangegaan was nie, dat die reg op behuising ‘n mensereg was in Libië en dat elke pasgetroude paartjie in Libië ‘n bedrag van ongeveer R350 000.00 van die regering ontvang het om hulle eerste woonplek aan te koop.
Na aanleiding van Tutu se eis dat blanke welvaart belas moet word
Om ryk te wees is almal nie beskore.
Maar te streef daarna, dit wil een en elk.
Na welvaart swoeg verskeie spore,
Die Swartes soos Brittanje, se oë is op ons geld
Trek Afrikaners uit die Stormkaap
En laat welvaart en besittings agter bly.
Dis die onreg van die Engelse se saak,
Wat ywer en verdienste , ’n dowwe glans laat kry.
Tijdens de op 23 oktober gehouden verkiezingen is de Zwitserse Volkspartij wederom als allergrootste uit de bus gekomen. Weliswaar leed de SVP ten opzichte van de verkiezingen van 2007 een licht verlies toen zij ruim 28,9% van de stemmen behaalde, maar het mooie resultaat van 26,6 % (- 2,3 %) is zeker niet slecht te noemen. De andere partijen deden het heel wat slechter. Zo behaalde bijvoorbeeld de socialistische SP slechts 18.1%, en moest de liberale FDP het doen met 15.3% van de stemmen.De Bürgerlich-Demokratische Partei welke zich in 2008 afscheidde van de SVP behaalde 5,9 % wat neerkomt op 4 zetels winst.
De van oorsprong christelijke CVP kreeg maar een kleine 13.1%) toebedeeld wat er op kan wijzen dat heel veel christelijke kiezers deze partij definitief dan wel tijdelijk de rug hebben toegekeerd, en hun stem hebben gegeven aan de SVP die slechts 7 zetels moest prijsgeven en met 55 zetels de grootste partij in het Zwitserse parlement blijft.
by John Pilger
On 14 October, President Barack Obama announced he was sending United States special forces troops to Uganda to join the civil war there. In the next few months, US combat troops will be sent to South Sudan, Congo and Central African Republic. They will only "engage" for "self-defence", says Obama, satirically. With Libya secured, an American invasion of the African continent is under way.
Obama’s decision is described in the press as "highly unusual" and "surprising", even "weird". It is none of these things. It is the logic of American foreign policy since 1945. Take Vietnam. The priority was to halt the influence of China, an imperial rival, and "protect" Indonesia, which President Nixon called "the region’s richest hoard of natural resources …the greatest prize". Vietnam merely got in the way; and the slaughter of more than three million Vietnamese and the devastation and poisoning of their land was the price of America achieving its goal. Like all America’s subsequent invasions, a trail of blood from Latin America to Afghanistan and Iraq, the rationale was usually "self defence" or "humanitarian", words long emptied of their dictionary meaning.
‘Afrikaner moet nóú positief kies’
Dit is die opskrif van ’n berig in die Beeld koerant van 21 Oktober 2011. In die lig van die gelyktydige aandrang van die Hervormde Kerk om van apartheid ontslae te raak, die NG-Kerk se sinodebesluit oor Belhar en die SKK van die AP-Kerk se poging om anderskleuriges toegelaat te kry in eredienste en by die gebruik van Nagmaal, moet hierdie oproep van naderby beskou word.
Dit is egter eers wanneer jy agterkom wie hierdie oproep maak dat jy besef dat daar noukeurig gekyk moet word na die inhoud van die oproep. Terwille van duidelikheid haal ek uitbeeld se berig aan: “Die Koos de la Rey-scenario waar Afrikaners hulle by moeilike omstandighede aanpas en verantwoordelikheid vir hul toekoms aanvaar óf die Louis Trichardt-scenario waar hulle op moedverloor se vlakte beland en nie meer vir hul regte veg nie. Dít is twee moontlike scenario’s teen 2020, afhangende van hoe die Afrikaner op die omstandighede in die land gaan reageer, aldus ’n omvattende navorsingsprojek van die Afrikaner Burgerlike Netwerk (ABN).
DEUTERONOMIUM 4:1-49
1 LUISTER dan nou, Israel, na die insettinge en die verordeninge wat ek julle leer om te doen, sodat julle mag lewe en inkom en die land wat die HERE, die God van julle vaders, aan julle sal gee, in besit mag neem.
2 Julle mag by die woord wat ek julle beveel, niks byvoeg nie, en julle mag daar niks van weglaat nie; sodat julle die gebooie van die HERE julle God mag onderhou, wat ek julle beveel.
3 Julle oë het gesien wat die HERE weens Baäl-Peor gedoen het; want al die manne wat agter Baäl-Peor aan geloop het, dié het die HERE jou God onder jou uit verdelg.
4 Julle daarenteen wat die HERE julle God aangehang het, is vandag nog almal in die lewe.
5 Kyk, ek het julle insettinge en verordeninge geleer soos die HERE my God my beveel het, om so te handel in die land waarheen julle gaan om dit in besit te neem.
6 Onderhou dit dan en doen dit; want dit is julle wysheid en julle verstand voor die oë van die volke wat al hierdie insettinge sal hoor en sê: Waarlik, hierdie groot nasie is ’n wyse en verstandige volk.
DIE KWESBAARHEID VAN DIE NUWE “VOLKSRAAD” WAT “OUD PRESIDENT” HARTZENBERG SE VOORMALIGE “VOLKSTAATKABINET” OPVOLG.
Die selfvertroue wat Radio Pretoria se direksie hulleself aanmatig nadat hulle Afrikaner volksgenote vir nagenoeg twintig jaar kon oortuig om die Radiostasie te finansier omdat dit sogenaamd ’n vryheidstasie is, stuit nie eers op die skorsing van ’n “nuutverkose volksraadslid” nie! Dit nadat dié radiostasie sy volle gewig agter die privaatverkiesing van Paul Kruger,(die VVK) ingegooi en lopende kommentaar deur Mariaan Roos oor die inhuldiging van die “volksraadslede” uitgesaai het.
Met ’n tweede lid van die tweede sogenaamde “volksraad”, na die-in-die-sandgeloopte een van “oud president” Hartzenberg, te wete Sakkie van der Merwe wat ook al onder die byl van Radio Pretoria deurgeloop het, is dit onvermydelik dat onderlinge wantroue in dié nuwe “volksraad” sommer uit die staanspoor ingebou is en dus die hele “volksraad” van sewe, net so kwesbaar maak in hulle toekomstige behandeling van, en deur Radio Pretoria.