Deur Newsday (Deur die AVP in Afrikaans vertaal met erkenning aan Newsday)

Dr. James Myburgh het besonderhede verskaf oor die oorsprong, geskiedenis en aard van plaasaanvalle in Suid-Afrika, insluitend 'n ANC-veldtog om wit boere van hul grond af te dryf.

Myburgh, 'n Suid-Afrikaanse politieke ontleder, historikus en mediaprofessioneel, het 'n toespraak oor plaasmoorde by die Nasionale Persklub in Washington, D.C. gelewer.

Hy het data van die Suid-Afrikaanse Polisiediens en boere-organisasies aangehaal, wat plaasmoorde al dekades lank dophou.

In die middel-1980's was daar 'n uitbarsting van geweld teen mense wat geïsoleerd op plase gewoon het, gedryf deur 'n veldtog van die ANC.

“Daar was 'n groot ANC-veldtog wat vanuit ballingskap gerig is om die wit boere van hul grond af te vee,” het Myburgh gesê. Hierdie veldtog het drie vorme aangeneem.

• Algemene aanhitsing, met aansporings aan mense om op te staan ​​en die grond te gryp.

• 'n Landmyn-oorlogvoeringsveldtog, wat ook 'n sluipmoordkomponent behels het.

• Guerillas vanuit hul kampe in Angola in Suid-Afrika infiltreer om met die jeuggroepe te skakel om hulle opleiding en leiding te gee vir aanvalle op teikens in die wit gebiede.

“Dit was hoe die eerste plaasmoorde van hierdie spesifieke tipe middel 1985 aangehits is,” het Myburgh gesê.

“Dit was ook hoe die ‘Kill the Boer’ (‘Maak die Boer Dood’)-gesang die eerste keer in Suid-Afrika ingebring is tydens die rewolusionêre gisting van daardie tydperk.”

Hy het bygevoeg dat dit deel van die ANC-doktrine destyds was dat guerrillas roof kon gebruik om wapens en operasionele fondse in sogenaamde “terugnemingsoperasies” te bekom.

Plaasaanvalle het in 1990 verlangsaam en toe versnel.

President F.W. de Klerk

Myburgh het gesê dat plaasaanvalle vir 'n tydperk verdwyn het, maar toe dramaties weer in 1990 opgeduik het. Die rede hiervoor was ook ANC-aktiwiteit.

In Februarie 1990 het President F.W. de Klerk die ANC ontban en alle beperkings op sy wettige bedrywighede opgehef.

“Die ANC-ondergrondse het egter voortgegaan met onwettige werk, en dit het begin om die paramilitêre eenhede wat deur staatsonderdrukking verpletter is, te herbou,” het Myburgh gesê.

In 1991 het die Suid-Afrikaanse Landbou-unie 66 moorde getel wat voortspruit uit 327 aanvalle.

Die syfers het deur die 1990's meedoënloos gestyg en 150 moorde per jaar in 1997 bereik, 'n vlak wat toe vir etlike jare volgehou is.

Dit mag vreemd lyk, aangesien dit 'n tydperk van onderhandelinge ingesluit het waarby die ANC betrokke was, sowel as die demokratiese verkiesings van 1994.

Myburgh het verduidelik dat die ANC dwarsdeur die onderhandelinge voortgegaan het om sy paramilitêre eenhede in die geheim te bewapen en op te lei.

“Dit is dramaties opgeskerp in 1993 tot 1994. Hierdie eenhede is aangemoedig om hul eie inisiatief te gebruik om beide wapens en fondse vir operasies te bekom,” het hy gesê.

In April 1994 is alle politieke faksies by die verkiesingsproses betrek, met die ANC wat triomfantlik na vore gekom het.

“Daar was inderdaad 'n merkwaardige afname in die meeste vorme van polities gelaaide geweld, maar aanvalle op boere was 'n beduidende uitsondering,” het hy gesê.

“Plaasmoorde het steeds toegeneem van 84 in 1993, toe hierdie paramilitêre eenhede openlik opereer het, tot 92 in 1994 en 121 in 1995,” het hy gesê.

Hy het gesê dat teen 1996 diegene wat op plase en kleinhoewes woon, 20 keer meer geneig was om in aanvalle op of naby hul huise doodgemaak te word as ander Suid-Afrikaners.

“Teen middel 1998 is 'n grimmige mylpaal bereik, met 500 mense wat in plaasaanvalle onder ANC-bewind doodgemaak is,” het hy gesê.

Ten spyte van hierdie kommerwekkende statistieke, het die ANC-regering voorstelle verwerp dat plaasaanvalle as enigiets anders as gewone misdaad beskou kan word.

Die ANC het niks gedoen om plaasmoorde te stop nie.

Myburgh het gesê dat die ANC-regering nie opgetree het om hierdie soort roofmoordgeweld te beperk deur die staatsinstellings op te bou wat nodig is om dit te bestry nie.

In plaas daarvan het die regering die kapasiteit van die veiligheidsdienste wat die geskikste was om plaasmoorde te bestry, geleidelik verminder.

“Gespesialiseerde polisie-eenhede, soos die moord- en roofeenhede, is ontmantel, en die landelike kommandostelsel is afgeskaf,” het hy gesê.

“Met verloop van tyd is gewapende aanvalle op mense in of naby hul huise in Suid-Afrika as 'n onaangename lewensfeit beskou,” het hy gesê.

“Hierdie normalisering van plaas- en huisaanvalle en die regering se ontmanteling van die staat se kapasiteit om hierdie misdaad te bestry, het verskriklike gevolge gehad.”

Hy het gesê dat die omkeer van die demoralisering van die Suid-Afrikaanse samelewing vereis dat die plaasmoordverskynsel erken word vir die gruwel wat dit is en was.

“Geen Suid-Afrikaner, waar hulle ook al woon, behoort selfs hul eie huise te vrees nie, om beide dag en nag te vrees nie,” het hy gesê.