MNR MARCEL BAS: "VOLGENS SLAGOFFERS GAAN DIE 2024-MOSIES VIR NUWE WETGEWING NIE VER GENOEG NIE"

Geagte leser,

Miskien onthou u nog die onderhoud wat ons in Desember 2022 met mnr. Marcel Bas gevoer het. Kom ons verfris u geheue 'n bietjie. Ons het destyds nie net met mnr. Bas gesels oor sy werk as hoofredakteur van die webwerf "Die Roepstem", wat hy self op die been gebring het nie, maar ook oor die privaatklasse in Afrikaans wat hy aanbied. Hy is, soos u seker sal weet, as vertaler in sewe tale vaardig, waaronder Engels, Afrikaans en Nederlands.

In ons tweede onderhoud, wat in Nederlands gevoer is, het ons nou 'n ander aspek belig: die enorme oorlas wat veral deur swart jongmense op vetfietse veroorsaak word. Die oorlas behels onder meer dat hulle meisies en vroue op die agterstewe slaan voordat hulle vinnig wegry, en dat hulle voetgangers stamp sodat hulle val. Daar is ook gevalle bekend waar mense deur hierdie jongmense beroof word.

Ons het ingegaan op die feit dat mnr. Bas as gevolg van die onverantwoordelike en kriminele gedrag van hierdie jeug maandelank tuis moes bly, asook op die maatreëls, soos 'n helmplig, wat die owerheid in 2027 wil instel teen wat sommige reeds as regstreekse intimidasie beskryf.

"Meneer Bas, in ons eerste vraaggesprek heeft u zich al uitgebreid voorgesteld dus dat deel slaan we over. Derhalve willen we het eerst hebben over het feit dat u een aantal maanden in Roemenië heeft vertoefd. Zou u met ons lezerspubliek willen delen hoe u dit heeft ervaren en wat u daar heeft beleefd?"

"Roemenië is mij zeer dierbaar. Niet alleen omdat mijn schoonfamilie daar woont, maar ook omdat Roemenië zo authentiek en christelijk is gebleven. De mensen zijn er vooral conservatief, agrarisch ingesteld, trots op hun tradities en hun vaderland. Maar ook zij zuchten onder de nefaste uitwerking die de Europese Unie uitoefent op de manier waarop zij hun voedsel moeten verbouwen en waarop zij met onderwerpen als de genderideologie en de sedert kort ook in Roemenië ingezette massa-immigratie vanuit islamitische landen moeten omgaan.
De eerste keer dat ik er was, was in 1974 -- dus nog ten tijde van Ceaușescu -- zag je toen al hoe de mensen ambivalent omgaan met de op hen afgedwongen moderniteit. Het communisme probeerde de moderniteit met terugwerkende kracht op heel het land te laten slagen, waar die in West-Europa bijna organisch postgevat had. Hele dorpen en gemeenschappen werden ontwricht en de meeste boeren, wier land onteigend was door de staat, moesten in collectieven werken, zodat het vruchtgebruik aan de staat toekwam. Een typisch marxistisch project dat je ook in Zuid-Afrika geïmplementeerd ziet worden. Maar niet overal slaagde dit project: in de bergachtige gebieden, die nog tot in de late twintigste eeuw verstoken bleven van elektriciteit, konden de mensen hun oude leefwijzen voortzetten. Tot nu toe, want ook in die gebieden probeert de EU het plaatselijke onderwijs en via de massamedia de geesten rijp te maken voor een seculiere, liberale manier van denken. En daar komt de amerikanisering van de cultuur onder invloed van politiek, populaire cultuur en het internet nog overheen. In het gevecht met de moderniteit en het liberalisme zie ik veel parallellen tussen het Roemenië van de 21ste eeuw en het Afrikanervolk van de 20ste eeuw. Al dit soort kwesties maken dat ik mateloos geïnteresseerd ben gebleven in de Afrikaner in Zuid-Afrika en de Roemeen in de Balkan."

"Erg inzichtgevend wat u daar vertelt. Dan zouden we nu graag over willen gaan naar ons hoofdonderwerp. In de inleiding lieten we al doorschemeren dat u het slachtoffer bent geworden van jeugdige personen die, terwijl ze op hun fatbike reden, u op een zodanige wijze een duw gaven dat u van uw fiets viel en hierdoor ernstig geblesseerd raakte. Kunt u beschrijven wanneer dat gebeurde en hoe deze criminelen het voor elkaar kregen dat u viel. Reden ze bijvoorbeeld op u in of duwden ze u in het voorbijgaan van uw rijwiel?"

"Het ging in dit geval om twee Nederlandse meisjes, die mij een harde duw in de rug gaven terwijl zij onsuccesvol probeerden mij in te halen, terwijl ik op de fiets op weg naar mijn werk ging.
De ene zat op een fatbike, en de andere reed naast haar, op een fiets. Het kan zijn dat het meisje op de fiets door het meisje op de fatbike meegesleept werd, maar het onomstotelijk bewezen feit dat ze naast elkaar fietsten en dachten mij op dat smalle fietspad te kunnen inhalen, heeft ertoe geleid dat zij ten val kwamen en mij in hun val meesleepten. Mijn linkerbeen kwam terecht in de fietsketting van de fatbike en in het wiel van de fietser die onderop lag, terwijl we nog voortbewogen. Hierdoor brak mijn knie.
Een domme daad van de meisjes, dat zeker. Maar het misdadige aan deze hele kwestie kwam pas later, toen bleek dat noch de fatbikebestuurder noch het meisje op de fiets wilden informeren naar hoe het met mij ging. Al vanaf de eerste minuut na het ongeluk meden zowel zij als de familie van de fatbikebestuurder ieder contact met mij. En bij het reconstrueren van het ongeval ontkende de bestuurder van de fatbike zelfs dat er een tweede fietser bij het ongeluk betrokken was. Deze mate van desinteresse, dit soort onwil om verantwoordelijkheid te tonen, vind ik verbijsterend. Het is tekenend voor de hyper geïndividualiseerde samenleving die we zijn geworden. Mensen denken overal recht op te hebben, maar zijn zich niet langer bewust van hun empathie en hun plichten naar de medemens toe."

"Zo dat is niet niks en ook erg onfatsoenlijk van die meisjes.Hoelang was u in totaal uit de roulatie door deze kwetsuren?"

"Ik moest twee-en-een-halve maand noodgedwongen thuisblijven. Voor iemand die gewend is iedere dag naar zijn werk te gaan, is dat een heel beklemmende ervaring. Ineens ben je aan het dagelijkse leven ontrukt en kun je niets meer. Ik kon zelfs niet meer rechtop zitten, omdat mijn been van heup tot aan de tenen in het gips zat."

"Zijn de daders gepakt en zo ja, welke straf of geldboete hebben ze gekregen?"

"Er zijn geen strafrechtelijke vervolgstappen geweest. Het was immers een ongeluk veroorzaakt door een foutieve inschatting van de kant van de fatbikbestuurder en de fietsster. Inmiddels zijn we, meer dan twee jaar later, bezig via onze verzekeringsinstanties en een letselschade persoon een vorm van vergoeding voor het mij aangedane leed te krijgen. Maar dat heeft veel voeten in de aarde, aangezien de tegenpartij dus al die tijd aan haar onwaarachtige weergave van de toedracht is blijven vasthouden.
Dus van strafrechtelijke vervolging is geen sprake. Ik had daar sowieso geen behoefte aan: je moet dergelijke zaken niet laten escaleren."

'We nemen aan dat de maatregelen die de overheid nu neemt toejuicht, maar bent u van mening dat hierdoor de overlast ook beteugeld zal worden?"

"Zoals het er nu uitziet, werkt het kabinet aan een wettelijke minimumleeftijd voor fatbikes en een juridische grondslag voor gemeenten om fatbikevrije zones in te stellen. Daarnaast komt er een helmplicht voor jongeren tot achttien jaar op fatbikes en e-bikes, met als doel om deze maatregelen in september 2027 in te laten gaan. Dat juich ik toe, want met een helmplicht neem je een groot deel van het plezier van al die kinderen weg. Maar kinderen willen eigenlijk op bromfietsen rijden, maar omdat ze daar te jong voor zijn, kiezen ze voor een ander statussymbool: de fatbike. Verplicht je ze daar helmen bij te dragen, dan maak je het rijden op zo'n gevaarte een stuk minder aantrekkelijk.
De andere maatregel, een minimumleeftijd, zal echter nog meer effect hebben indien we die naar zestien jaar optrekken. Dat is immers de minimumleeftijd voor bromfietsen. Aangezien kinderen dus eigenlijk op bromfietsen willen rijden, maar wegens hun leeftijd 'gedwongen' zijn hun statussymbool bij de fatbike te zoeken, zal hun het plezier van de fatbike nog veel verder vergaan als zij ook daar slechts vanaf zestien jaar op mogen rijden. Ik heb kinderen van twaalf jaar op die dingen zien rijden, met een vaart van 30 kilometer. Ongelooflijk en heel onverantwoord: wat zijn dat voor ouders?
Ik ben me ervan bewust dat de fatbike-industrie van alles zal proberen om de minimumleeftijd lager te houden, maar ik hoop dat de politiek zal erkennen dat dit land minder leefbaar geworden is met al die minderjarigen op deze voor Centraal-Aziatische ruigten bestemde terreinfietsen."

"Voorafgaand aan een helmplicht vanaf 2027 hebben zowel de steden Enschede (provincie Overijssel), Rijswijk (provincie Zuid-Holland) en Amsterdam (provincie Noord-Holland) al verboden ingesteld in bepaalde gebieden zoals parken en winkelcentra voor personen die op een fatbike rijden. Weet u of dit al zoden aan de dijk heeft gezet en of er ook gehandhaafd wordt?"

"Ik heb gelezen dat het hier en daar effect heeft gehad voor wat betreft de fatbikevrije zones. Er zijn in veel gevallen inderdaad minder kinderen op fatbikes waargenomen in die zones. Maar ik heb ook gelezen dat er niet of nauwelijks gehandhaafd wordt, waardoor die fatbikevrije zones ook weer niet overal nut hebben. Kennelijk zijn sommige kinderen zich al voldoende bewust van de fatbikevrije zone, zodat ze het nalaten zich daar te vertonen."

"Opvallend is dat bij veel AZC's er talloze fatbikes gestald staan. We denken toch dat zo'n fiets met brede banden al snel tussen de 900 euro en 1500 euro kost. Zou het zo kunnen zijn dat het COA (Centraal Orgaan Asielzoekers) die dure exemplaren financiert?"

"Daar heb ik geen aanwijzingen voor. Maar dat fatbikes vooral in trek zijn bij de vele nieuwkomers uit met name islamitische landen, staat buiten kijf. Naar de reden hiervoor kun je alleen raden, maar ik denk dat die jongeren vooral geïnteresseerd zijn in materiële status. Ze hebben verder weinig om trots op te zijn, dus kopen ze zo'n snel gevaarte dat op een brommer lijkt, en waarmee ze hun sociale status in de buurt en op school kunnen opkrikken. Ten koste van de leefbaarheid in ons land."

"In de subtitel verklaarde u dat volgens slachtoffers van dat brutale optreden van deze jeugdigen, de moties die in 2024 in de Tweede Kamer zijn ingediend en verzoeken om een nieuwe wetgeving te implementeren om dat ontoelaatbare gedrag een halt toe te roepen, niet ver genoeg gaan. Kunt u dit verduidelijken?"

"De wettelijke minimumleeftijd gaat niet ver genoeg: die heeft alleen nut als die naar zestien jaar wordt opgekrikt. Dit zal weleens het einde van de fatbike-industrie kunnen inluiden, maar ik ben ervan overtuigd dat de meerderheid van de Nederlanders het einde van deze vreemde ontwikkeling alleen maar zal toejuichen."

"We willen langzamerhand naar een afronding gaan, maar niet voordat we u de gelegenheid hebben gegeven nog iets tot onze lezers en lezeressen te zeggen. Wat zou u hen nog willen meegeven?"

"Ik zou willen zeggen dat je geen status hoeft te ontlenen aan apparaten en voertuigen als je een eerlijke, oprechte persoon bent met hart voor je medemens. Je hebt niet alleen rechten, maar ook plichten naar de samenleving toe. Het recht om een fatbike te hebben ontslaat je niet van de plicht om te zien naar medeweggebruikers. Veel jonge mensen kunnen die verantwoordelijkheid niet aan, laat staan dat ze op een lage leeftijd voldoende ruimtelijk inzicht en een gevoel voor snelheid hebben ontwikkeld. Dus lijkt me dezelfde minimumleeftijd van zestien jaar voor zowel fatbikes als voor bromfietsen een verstandige keuze. De helmplicht tot achttien jaar zal dan een fraaie 'kersie op die koek' zijn!"

"Wederom danken we u hartelijk voor uw tijd en moeite en we wensen u veel heil en zegen op uw belangrijke werk".

 

"Dank u wel, mijnheer Veldman!"